Afgelopen week begon het gestructureerde leven weer na de schoolvakantie van zes weken die ieder jaar sneller voorbij lijkt te gaan. Een tijd van genieten met elkaar, vakantie, een heerlijk zonnetje, plezier en vrijheid. Ook al ervaar ik deze structuur als heel prettig, alles weer in het ritme, doet het me ook ieder jaar even weer stil staan bij de verandering van het seizoen.
De zomer met zijn zon, warmte en vrijheid en veel leuke dingen doen naar een seizoen van naar binnen regen, wind en kaarsjes aan. Van naar buiten naar weer naar binnen.
Stil staan bij dat wat er is.

In deze periode waarin ik flink druk ben met het werken aan mijn website en het opnieuw aankleden van mijn bedrijf merkte ik afgelopen week hoe zeer ik daarin mezelf onder druk zette, vanuit wilskracht van waaruit mijn inspiratie niet meer stroomde.
Met een deadline, die ik overigens zelf had gesteld, in mijn hoofd voelde ik de druk steeds meer toenemen waardoor ik nauwelijks meer kon genieten van het proces van onderweg zijn naar.
Ik merkte hierin hoezeer ik dan in de veelheid van alles verdwaal en de focus verlies in dat wat ik echt wil vanuit mijn hart.
Het verschuiven van de releasedatum gaf lucht ook al voelde ik daar gelijk een ander gevoel bij naar voren komen, ruimte mogen nemen voor dat wat zich aankondigt.
Kan dat dan wel nu?
Door buiten te zijn op een plek vlakbij mijn huis in de natuur waar ik vaak kom en gelijk de verbinding weer voel, merkte ik weer hoe ik in staat was naar binnen te keren en daar te zijn. Te voelen hoe het echt met me was en wat ik nodig had.
Zo simpel maar zo doeltreffend.

We zijn vaak zo bezig met plannen en laten ons dan leiden en leven door de hectiek en de waan van alledag dat we vergeten wat we ook al weer gingen doen. Herken je dit bij jezelf?
De snelheid van het bestaan en de vele prikkels zorgen er dan voor dat we mee (willen) gaan in dat tempo en we ons eigen natuurlijk tempo van leven compleet vergeten.

Het terug trekken en even stil staan bij dat wat er is en ons zelf zorgt er weer voor dat we vanuit verbinding weer de wereld tegemoet kunnen treden zoals het klopt voor ons.
In deze huidige tijd waarin er veel aan ons wordt getrokken zowel in de aardse als vanuit de kosmos waar verschillende nieuwe energieën zorgen voor onrust, blijft zorgen voor jezelf zo cruciaal dat ik de symboliek voel in de natuur.
De natuur komt na een zomer vol uitbundigheid tot rust en gloeit in de nazomer nog na van alle opgeslagen warmte alvorens de winter vanuit deze bron tegemoet te treden.

Ik voelde weer hoezeer ik soms deze verbinding met de natuur mis en vanuit dit gloeien en opgedane warmte van mijn innerlijke zon geniet, wetende dat dit vuur nimmer dooft, maar het af en toe gewoon zorg nodig heeft om te blijven stralen.